Entertainment

Beau Schneider: “Ik heb mijn vader voor mijn auditie extreem goed geobserveerd.” 

Beau Schneider: hij werd vooral bekend door zijn rol als Tim Loderus in dé soapserie van Nederland ‘Goede Tijden Slechte Tijden’, maar onder de jongeren was hij al bekend als Thorsten Veldkamp uit de kinderserie ‘SpangaS’. Dat Beau in deze acteerwereld is gerold, was voor hem eigenlijk meer dan vanzelfsprekend.  

Nu schittert Beau vooral in het theater. Hij staat momenteel op het podium als de meest geliefde bejaarde ‘Hendrik Groen’. En ook voor deze rol zijn zijn ouders - vooral zijn vader - een groot voorbeeld en inspiratiebron.  

Het zit in het bloed 

Beau Schneider wordt in 1988 geboren als zoon van acteur Eric Schneider en actrice Will van Kralingen. Als Beau drie jaar oud is gaan zijn ouders scheiden. Er komt een stiefvader in Beau’s leven: Pim Wallis de Vries. Ook Pim Wallis de Vries werkt in de theaterwereld, als producent. Niet gek dat Beau ook van het acteren en het theaterleven is gaan houden. Beau groeide op met het vak van zijn ouders: “Ze leerden samen de teksten thuis. Dus dat heb ik wel meegekregen”, vertelt Beau.  

School was voor Beau niet makkelijk, waarna zijn moeder zei dat hij naar de jeugd theaterschool moest gaan. Beau kreeg een hele goede beoordeling: “Toen ik dat probeerde viel het kwartje: dat wil ik ook”. Ondanks dat zijn moeder hem aanspoorde om naar de theaterschool te gaan, vertelt Beau dat zijn ouders hem nooit hebben gepusht, “Ik denk zelfs dat ze dachten: jeetje, wat doe je jezelf aan. Ze hadden allebei een mooie carrière, maar wisten ook goed dat het anders kan lopen.” 

Afgewezen door zijn moeder 

Beau wilde in commercials gaan spelen, maar zijn moeder leek dat niet zo’n goed idee. “Ik schreef een keurige brief naar een castingbureau. Al snel kreeg ik een brief terug: afgewezen. Pas tien jaar later biechtte mijn moeder op: ‘Die afwijzing heb ik indertijd geschreven’”, vertelt Beau lachend. Uiteindelijk ging Beau in de kinderserie ‘SpangaS’ spelen en na zijn toneelschool werd hij bij het grote publiek bekend met zijn rol in ‘Goede Tijden Slechte Tijden’. Hierna volgde nog meer televisierollen, maar ook rollen in de theater- en musicalwereld.  

Soms moet je rouwen toelaten 

Beau’s moeder overleed tien jaar geleden en ook zijn vader en stiefvader zijn afgelopen jaar beide overleden. In zijn werk vond hij na het overlijden van zijn moeder houvast: “Je moeder is je basis en die was ineens weg. In mijn werk vond ik houvast.” Na het overlijden van zijn moeder werd zijn stiefvader een soort levensadviseur, zoals Beau dat zelf noemt. Hij belde hem op voor audities of als hij ergens meezat. Toen ook zijn stiefvader overleed, liet dat een groot gat achter. Niet veel later belandt zijn vader in het ziekenhuis en overlijdt hij ook.  

Ondanks al het verdriet gaat het naar omstandigheden goed met Beau. “Ik praat veel over ze. Ik vind het fijn dat ik over hen kan praten. Ik spreek veel over ze met mijn broer. Rouwen is rouwen en dat moet je soms gewoon toelaten”, aldus Beau.  

Beau zelf bejaard?! 

Momenteel is Beau voor de laatste keer te zien als de meest geliefde bejaarde: Hendrik Groen. De voorstelling gaat over de dementerende man Hendrik Groen die op weg naar het onvermijdelijke einde is. Hij zit in de laatste fase van zijn leven en dat wil hij niet. Hij grijpt alles aan om opgewerkt naar de eindstreep te gaan en dat lukt hem: “Hij heeft behoorlijke dementie en dat is voor mij echt een uitdaging om te spelen”, vertelt Beau over de oudste rol die hij ooit heeft gespeeld.  

Inspiratiebron 

De ouders van Beau zijn z’n hele leven een grote inspiratie geweest, vooral ook op werkgebied. En ook voor de rol van Hendrik Groen is zijn vader zijn grote inspiratiebron. “Ik heb die rol op mijn vader gebaseerd. Voor mijn auditie heb ik hem extreem goed geobserveerd. Het is bijna eng, de laatste levensjaren van Hendrik Groen lopen nagenoeg parallel aan de laatste jaren van mijn vader. In deel één was het een oude maar kwieke man, in deel twee ging het fysiek slechter, maar de levenslust bleef. En deel drie: het einde. Dit jaar was ook zijn laatste levensfase.”  

Wat Beau vooral inspirerend vindt, van zowel zijn vader als uit Hendrik Groen, is om hun ouderdom niet de boventoon te laten voeren: “Mijn vader is nooit gestopt met werken. Het is verdrietig dat zijn lichaam hem in de steek liet. Dat loopt erg parellel met mijn vader en Hendrik Groen.”