Eten & Drinken

Zilte smaak met een crispy bite: Bibi proeft en oogst zeegroenten uit Zeeland

Onze culinaire redacteur Bibi is weer op pad geweest, deze keer naar het zilte Zeeland. Daar vindt ze Chris, een geboren zeegroentenman. Hij oogst lamsoor en zeekraal, en dat is er bij hem met de paplepel ingegoten. Daar willen we meer over weten! Lees hieronder haar verhaal.

Zilte smaken

Zeekraal kende ik vooral door de wat luxere restaurants, daar wordt het geserveerd op een oester, soepje of op wat voor gerecht dan ook. Zeekraal maakt het net iets spannender. Het is een zilte groente met een lekkere frisse smaak en een crispy bite. Ook lamsoor, wat op het eerste oog lijkt op salie, heeft diezelfde zilte smaak en heeft een lekker knappertje. Hier moest ik meer over te weten komen, dus sprak ik af met Chris in Zeeland.

Van armeluisvoedsel naar luxeproduct

We zien elkaar in het huis van zijn moeder, in Krabbedijke, waar we meteen warm worden onthaald met Zeeuwse bolussen als ontbijt. Toevallig écht mijn favoriet als het gaat om zoete, Nederlandse lekkernijen. De moeder van Chris is een schat en vertelt dat haar man al begon met zeekraal oogsten. Zij verkocht het vervolgens aan de deuren in de dorpen Krabbendijke en Yerseke. Zeeuwen zijn dol op zeekraal en worden hiermee opgegroeid. Waar het nu bekend staat als luxeproduct, kennen Zeeuwen het van vroeger uit als armeluisvoedsel. Verse groenten konden ze niet betalen, maar zeekraal en lamsoor daar was altijd genoeg van.

Oogsten met vergunning

Inmiddels werkt het niet meer zo, want niet iedereen mag zomaar naar de dijken gaan om zeekraal en lamsoor te oogsten. Je moet een vergunning hebben en Chris is één van de weinigen in Nederland met zo'n vergunning. Toen zijn vader overleed nam hij het bedrijf over. Hij levert aan heel Nederland. Vol trots vertelt hij dat zilte zeegroenten in zijn DNA zitten. Er is niets anders wat hij zou willen. Ik heb veel respect voor Chris, want het zijn lange dagen die hij maakt in het seizoen. Hij maakt dagen waarbij hij om 4 uur 's nachts al opstaat en soms tot 9 uur 's avonds nog bezig is. Dat seizoen is ongeveer van mei tot eind september. De rest van het jaar is hij wat rustiger, maar ik merk al snel aan hem dat hij niet kan stilzitten. Dan is hij bezig met lootgieter klusjes of dakbedekking.

Tijd om te oogsten!

Chris leert mij hoe ik de groenten oogst. De lamsoor gaat me makkelijk af, een kwestie van snijden met een mes aan de onderkant. Niet te ver natuurlijk, dan kan het niet doorgroeien. En hoe meer je oogst, hoe meer er terug groeit. Voor het snijden van de zeekraal wordt er gevaarlijker geschut uit zijn bus gehaald. Een groot en scherp mes waarin de zeekraal meteen wordt opgevangen. Hij vertelt dat één van zijn werknemers zijn hand eraan verloren is, geen kinderspel dus. Vervolgens wordt er gevraagd of ik het wil proberen. Nou, laten we dat maar over aan de professionals...

Frikandelletje zeekraal

Tenslotte vraag ik Chris hoe hij zeekraal het liefste eet en dan vertelt hij mij iets dat ik absoluut niet had verwacht. Zijn ouders eten het liefst een frietje met een frikandel speciaal, met op die frikandel speciaal een beetje zeekraal. 'Dat moet je écht proberen, Bibi'. Dat wil ik zeker proeven, zo'n haute cuisine frikandel.